10 mars í dag. Föstudagur er kominn. NFFA leikritið Vegas er
núna í sýningum og hef ég heyrt marga góða hluti um það leikrit og
vil ég óska aðilum í leikritinu til hamingju með vel unnið verk. Þó
á ég sjálfur eftir að sjá það en ég ætla að reyna bæta úr því áður
en yfir lýkur.
Í vikunni sem er að líða er búið að vera hlýtt og fallegt veður,
ekki alveg það sem við er að búast í Mars mánuði. Á móti kemur að
veðrið í vetur er búið að vera hlýtt og fallegt í allan vetur, með
nokkrum undantekningum að sjálfsögðu. En hei undantekningin sannar
regluna.
Ég var stoppaður af löggunni áðan fyrir að vera ekki í belti. Ég
var að hugsa um að þræta þetta en til hvers að gera það? Hefði ég
sloppið án sektar með því að ljúga mig í gegnum vandræðin hefði ég
bara verið að fresta vandamálinu, ég hefði ekki lært lexíu og
möguleiki á því að vera tekinn aftur án beltis hefði verið
yfirvofandi eða verra, ég hefði lent í alvarlegu bílslysi, án
beltis.
Vinnan. Vinnan mín er stressvaldandi. Stress hefur sjaldan verið
af hinu góða, en hvað er svona slæmt við stress? Jú það getur
gleypt mann, en einnig er ég ánægður með að vera í stressmikilli
vinnu. Þá veit ég að það er lagt mikið traust til mín, sem ég á að
uppfylla. Það tel ég vera mjög gefandi að aðrir aðilar treysta þér
til að framkvæma X og leysa Y. Það sem dregur þetta niður er að
eftir vinnu er ég oft það þreyttur að ég sofna, jahh fyrr en
flestir.
Marsmánuður getur af sér afmælisbörn eins og flestir mánuðir og
vil ég óska Hauki black og Mareni Hauks til hamingju með afmælin
sín í gær 9. mars ef mig minnir rétt. Ef ég er að segja ranga
dagsetningu biðst ég afsökunar og takið þetta þ.a.l. sem fyrirfram
kveðjur.
Ég fór í jarðarför áðan. Frændi minn dó fyrir viku síðan, þetta
var bóndi á búi sem aðrir öfunduðu, gaf af sér góða nyt, kvótinn
var stór, kýrnar voru ánægðar og þetta var hinn fínasti maður. Menn
leituðu til hans fyrir ráð, þú vissir alltaf hvar þú hafðir hann og
hann var faðir tveggja duglegra drengja og eiginmaður stórfínnar
konu. Hann tók sitt eigið líf. Hvað rekur fólk í að gera þetta? Af
hverju skil ég ekki sjúkdóminn þunglyndi sem fær fólk til þess að
hugsa svona? Af hverju gat ég ekki hjálpað? Ég veit ekki svarið við
þessum spurningum en ég veit að þetta er erfitt fyrir
aðstandendur.
Guð geymi þig.